Entre o 19 e o 21 de setembro de 2025, trescentas cincuenta persoas da diocese de Tui-Vigo peregrinaron ao santuario de Fátima, en Portugal, acompañadas polo bispo monseñor Antonio Valín. Durante esta fin de semana, tiveron a oportunidade de profundar na mensaxe da virxe en terra lusas e, tamén, participaron en diferentes actos na contorna do santuario: o rezo do viacrucis, a procesión de fachos ou a eucaristía internacional.
O delegado de Pastoral de Santuarios e do Tursimo, Fernando Cerezo, comparte unha crónica da peregrinación.
Os días, 19, 20 e 21 de setembro a nosa diocese peregrinou, un ano máis, ao santuario de Fátima. Estas poucas liñas, escritas como unha frecha, queren ser un pequeno recordatorio do que alí vivimos —aínda que sería unha idea estupenda “tirar da lingua” a todos os que estiveron—.
O venres cada un dos peregrinos, sabendo cal era o lugar e hora de saída, estaba na parada correspondente, coa súa maleta e a ilusión de volver, ou de ir por primeira vez a Cova de Iria . Sempre hai unha primeira vez.
Chegamos fácil a Fátima. A autoestrada fáinolo cómodo e rápido. Unha vez no hotel, e coa axuda de traballadores da compañía de viaxes que nos preparou todo excelentemente, ten lugar a distribución de habitacións, e a cea ás 20:30 horas Esa mesma noite, ás 21:30, participamos con todos os peregrinos no rezo do rosario desde a Capeliña, e na procesión das Velas coa que se terminabamos o noso primeiro día no Santuario. Iso si, sempre cabe, ao final, quedar un pouco máis tempo e cerca, á beira da Nosa Señora.
A peregrinación encabezouna o bispo da nosa diocese D. Antonio Valín. Para el era a súa primeira peregrinación como bispo de Tui-Vigo. O sábado 20 realizamos todos xuntos, co noso bispo, o plan que nos outorgara a delegación de Peregrinacións do propio Santuario. Por iso, con horario graduado, fomos chegando os sete autobuses, e os 350 peregrinos á Rotonda Sur (ou dos Pastorcitos), para comezar o Vía Crucis.
Como é propio desta devoción, vanse acompañando os momentos da Paixón do Señor, percorrendo as 14 estacións. Rezamos con pausa, con cantos, con silencio, parándonos en cada estación, facendo unha pequena estancia no lugar chamado Os Valinhos , onde se apareceu a Virxe aos videntes de Fátima, o 19 de agosto de 1917, pois o día 13 foran secuestrados polas autoridades civís. Unha vez terminado o Via Crucis, alí mesmo fixemos todos xuntos un xesto de benvida, escoitando por primeira vez ao noso bispo D. Antonio.
A continuación, baixamos da Capela húngara (final do camiño da cruz), ata o lugar Loca do Cabeço, onde os nenos foran visitados polo Anxo da Paz, por dúas veces, na primavera e no outono de 1916. Para terminar a mañá, dirixímonos cara ao Aljustrel, barrio onde naceron e creceron Lucía, Francisco e Jacinta.
Ao finalizar a comida, como estaba previsto, fomos andando ata a Capela da Resurrección, lugar subterráneo dentro da chaira do Santuario, á beira da Basílica da Santísima Trindade. Na devandita capela tivo lugar a celebración penitencial. No horizonte da nosa peregrinación estaba gañar a indulxencia do Xubileu da Esperanza. A confesión sacramental, é un dos requisitos necesarios para gañar a indulxencia.
Moitos foron os peregrinos que puideron recibir na devandita celebración, a graza do perdón de Deus. Moito outros o recibiron, ao longo desa fin de semana nos confesionarios habilitados para o sacramento do perdón.
Ás 19:15 horas. o noso bispo presidiu a Eucaristía, que a diario se celebra en español na Capeliña. Foi un momento de gran emoción, tanto para os que ata alí peregrinamos como para D. Antonio, quen por primeira vez e como bispo da nosa diocese, puido presidirnos no altar dese lugar tan santo.
Na súa homilía D. Antonio animounos a buscar a Deus a través de María, evitando ser arrastrados por ídolos que nos afastan do amor de Deus. Terminada a Eucaristía, fomos cear, para volver outra vez á Capeliña e participar no Rosario e a procesión das Velas. Esta noite, como é lóxico sendo sábado, a concorrencia é moito maior.
O domingo 21, despois de meter as maletas no autobús, dirixímonos á chaira do Santuario para participar nos actos desa mañá: o Rosario das 10.00 horas (presidido polo noso bispo) e a Misa internacional ás 11.00 horas. A Eucaristía foi presidida polo patriarca de Lisboa, Mons. Rui Manuel, acompañábanlle o bispo de Vila Real, o noso bispo e uns cen sacerdotes que concelebraban.
A chaira, chea toda ela, mostraba unha imaxe que entusiasmaba. Ademais dos peregrinos ocasionais, tivo lugar a 10ª concentración de motoristas de Portugal. Calcúlase que só os motoristas eran uns 180.000. Laus Deo! O desenvolvemento da celebración eucarística tivo lugar con moito harmonía, coa participación do pobo, facilitando que nalgúns momentos usásense diferentes linguas, facendo que todos os peregrinos estivesen máis unidos. Terminada a Misa, e como xesto de finura cos motoristas, presentáronse e bendixéronse os “capacetes” (que é así como lle chaman aos cascos).
Ao finalizar a Eucaristía volvemos aos hoteis, para subir ao autobús, e dirixirnos á comida, onde todos os peregrinos da diocese, compartimos o último xantar. O lugar espazoso, luminoso e acolledor, é a Quinta Dom Nuno. Foi un momento tamén de moito emoción e fraternidade, pois daba pé a compartir mesa, saudar a coñecidos, e compartir o vivido eses días.
Ao finalizar a comida o delegado de Peregrinacións e Turismo da Diocese, quixo agradecer a todos os asistentes o interese, esforzo e ilusión por participar un ano máis nesta peregrinación diocesana. As súas palabras cheas de esperanza, eran unha aldrabada para que cada un dos aí presentes, transmitísemos aos nosos familiares e amigos o que “viramos e oído”, e así, contaxiando, volveriamos o próximo ano moito persoas máis.
Para terminar, o mellor é repetir unha idea xa escrita: habería que tirarlle da lingua a cada un dos que estiveron, escoitar, e dar grazas a deus. Fátima é sen dúbida un lugar especial, privilexiado, como o ceo na terra, onde a serenidade, a harmonía, a alegría, o afán de converterse e de facer ben, moito ben aos demais, sae espontáneo. Deamos grazas a deus, e á súa Santísima Nai, A nosa Señora do Rosario de Fátima.