Hai celebracións que manteñen viva unha tradición. Outras lembran aos crentes onde está o seu fogar. A festividade da nosa Señora do Carme volveu reunir, este pasado xoves, á comunidade parroquial do barrio vigués ao redor de María, a nai que —como lembrou o bispo de Tui-Vigo, monseñor Antonio Valín, durante a súa homilía— acompaña a vida dos seus fillos nos momentos de alegría e tamén cando o camiño se volve incerto.
Desde primeira hora, o templo dos Carmelitas Descalzos foi acollendo aos numerosos fieis que quixeron participar na festa da súa patroa. Unha celebración profundamente arraigada na vida desta comunidade parroquial e que, un ano máis, fixo visible a proximidade coa que a espiritualidade carmelitana convida a descubrir en María un modelo de escoita, confianza e seguimento de Cristo. Tanto é así, que contou coa participación de varios nenos e nenas que este ano recibiron a Primeira Comuñón; a súa presenza puxo de manifesto como esta tradición continúa atopando o seu lugar nas novas xeracións.
A eucaristía estivo presidida por monseñor Antonio Valín e concelebrada polo párroco, o carmelita pai Antonio, quen o pasado mes de xuño iniciou o seu ministerio á fronte da parroquia e celebrou así a súa primeira festividade do Carme como pastor desta comunidade. Onda eles participaron outros relixiosos da Orde do Carme e diáconos da diocese tudense.
Durante a homilía, o bispo convidou a mirar a María desde a experiencia humana máis universal: a dunha nai. «Cando pensamos nunha nai, pensamos en alguén que nos abre á vida, que nos ensina a vivir, que ás veces nos reprende, pero en quen nunca falta o agarimo». Desde esa experiencia, explicou, a Igrexa recoñece a María como «a nai da Igrexa e de cada un de nós».
Monseñor Valín subliñou que a devoción á virxe do Carme nace precisamente desa certeza de saberse fillos. «Se estades aquí é porque a figura de María é significativa nos momentos bos e nos malos; cando a vida sorrí e cando nos pega labazadas. Cando temos futuro e cando vemos só escuridade». En todas esas circunstancias, engadiu, os crentes volven a ela porque «nos dá paz e seguridade».
O bispo lembrou tamén que María anuncia, coa sinxeleza da súa vida cotiá, a esperanza cristiá. «Fálanos da alegría da salvación e ensínanos que o amor non finaliza, que a vida non termina, senón que sempre nos espera unha Vida con maiúsculas». Unha misión que desempeña «desde o silencio e a discreción de Nazaret», lonxe do protagonismo e sempre dispoñible para a vontade de Deus.
Como sucede en toda auténtica espiritualidade mariana, a mirada non termina en María. «Ela sempre nos indica cara a onde mirar, e non é cara a ela. É compañeira de camiño, cristiá que camiña connosco, pero sempre detrás de Xesús», lembrou o bispo ao concluír a súa predicación.
Finalizada a eucaristía, a imaxe da virxe do Carme saíu en procesión polas rúas da cidade olívica. Estivo acompañada pola imaxe do Neno Xesús de Praga, unha das devocións máis representativas da familia carmelitana e especialmente querida por esta comunidade.
Co regreso das imaxes ao templo, concluíu unha celebración que foi moito máis que unha cita do calendario litúrxico. Foi o encontro dunha comunidade que, reunida ao redor da Eucaristía, volveu descubrir na Virxe do Carme o rostro próximo dunha nai que acompaña, sostén e conduce sempre cara ao seu Fillo.