4/03/2021

,

San Casimiro

A vida é un don, a eutanasia un fracaso

A vida é un don, a eutanasia un fracaso

Nota da Conferencia Episcopal Española ante a aprobación no Congreso dos Deputados da lei da eutanasia

1.- O Congreso dos Deputados está a piques de culminar a aprobación da Lei Orgánica de regulación da eutanasia. A tramitación realizouse de maneira sospeitosamente acelerada, en tempo de pandemia e estado de alarma, sen escoita nin diálogo público. O feito é especialmente grave, pois instaura unha ruptura moral; un cambio nos fins do Estado: de defender a vida para ser responsable da morte inflixida; e tamén da profesión médica, «chamada no posible a curar ou polo menos a aliviar, en calquera caso para consolar, e nunca a provocar intencionadamente a morte». É unha proposta que fai xogo coa visión antropolóxica e cultural dos sistemas de poder dominantes no mundo.

2.- A Congregación para a Doutrina da Fe, coa aprobación expresa do papa Francisco publicou a Carta Samaritanus bonus sobre o coidado das persoas nas fases críticas e terminais da vida. Este texto ilumina a reflexión e o xuízo moral sobre este tipo de lexislacións. Tamén a Conferencia Episcopal Española, co documento Sembradores de esperanza. Acoller, protexer e acompañar na etapa final desta vida, ofrece unhas pautas clarificadoras sobre a cuestión.

3.- Urximos á promoción dos coidados paliativos, que axudan a vivir a enfermidade grave sen dor e ao acompañamento integral, por tanto tamén espiritual, aos enfermos e ás súas familias. Este coidado integral alivia a dor, consola e ofrece a esperanza que xorde da fe e dá sentido a toda a vida humana, mesmo no sufrimento e a vulnerabilidade.

4.- A pandemia puxo de manifesto a fraxilidade da vida e suscitou solicitude polos coidados, ao mesmo tempo que indignación polo descarte na atención a persoas maiores. Creceu a conciencia de que acabar coa vida non pode ser a solución para abordar un problema humano. Agradecemos o traballo dos sanitarios e o valor da nosa sanidade pública, reclamando incluso a súa mellora e maior atención orzamentaria. A morte provocada non pode ser un atallo que nos permita aforrar recursos humanos e económicos nos coidados paliativos e o acompañamento integral. Pola contra, fronte á morte como solución, é preciso investir nos coidados e proximidade que todos necesitamos na etapa final desta vida. Esta é a verdadeira compaixón.

5.- A experiencia dos poucos países onde se legalizou dinos que a eutanasia incita á morte aos máis débiles. Ao outorgar este suposto dereito, a persoa, que se experimenta como unha carga para a familia e un peso social, sente condicionada a pedir a morte cando unha lei presiónaa nesa dirección. A falta de coidados paliativos é tamén unha expresión de desigualdade social. Moitas persoas morren sen poder recibir estes coidados e só contan con eles quen pode pagalos.

6.- Co Papa dicimos: «A eutanasia e o suicidio asistido son unha derrota para todos. A resposta á que estamos chamados é non abandonar nunca aos que sofren, non renderse nunca, senón coidar e amar para dar esperanza». Convidamos a responder a esta chamada coa oración, o coidado e o testemuño público que favorezan un compromiso persoal e institucional a favor da vida, os coidados e unha xenuína boa morte en compañía e esperanza.

7.- Pedimos a cuantos teñen responsabilidade na toma destas graves decisións que actúen en conciencia, segundo verdade e xustiza.

8.- Por iso, convocamos aos católicos españois a unha Xornada de xaxún e oración o vindeiro mércores 16 de decembro, para pedir ao Señor que inspire leis que respecten e promovan o coidado da vida humana. Convidamos a cantas persoas e institucións queiran unirse a esta iniciativa.

Acollémonos a Santa María, Nai da Vida e Saúde dos enfermos e á intercesión de San José, patrón da boa morte, no seu ano xubilar.

Madrid 11 de decembro de 2020

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Share on whatsapp
WhatsApp