Coincidindo coa festa litúrxica de san Paio, o 26 de xuño, ás 12.00 horas, a parroquia de Albeos celebrou o 1100 aniversario do martirio deste mozo santo natural da diocese de Tui-Vigo. O bispo tudense, monseñor Antonio Valín, presidiu a eucaristía no templo parroquial, seguida de procesión. Ao termo da celebración, os devotos de san Paio puideron achegarse a adorar a reliquia deste santo natural de Albeos .
Durante a súa intervención, o prelado de Tui-Vigo expresou que, «hoxe, queremos honrar a alguén que, sendo como nós, vivindo no medio de nós, alcanzou a gloria da santidade. É certo que os tempos son distintos, pero o Evanxeo que escoitou san Paio é o mesmo que escoitamos nós; a fe que o profesou é a nosa fe. Isto únenos dunha maneira significativa. Nós somos herdeiros desa fe da que se alimentou san Paio e á que el contribuíu de forma excelente». Neste sentido, monseñor Antonio Valín destacou que, «aínda que era un neno, san Paiotivo a graza de dicir “apoio a miña vida na roca: Xesucristo, a proposta de reino que el predicou e todo aquilo que nos propón”».
O bispo de Tui-Vigo subliñou con fartura a radicalidad e e fidelidade do santo de Albeos , un gran exemplo que mostra que «o primeiro é Deus e os irmáns. O segundo, ser coherente co que nós cremos, demostrándoo coa vida. O terceiro, a verdadeira resposta de fe está nas obras que translocen o que creemos e móvenos». Así, convidou a todos os fieis a seguir o exemplo de san Paio, manténdose sempre fieis firmes na fe.
Desde o pasado 23 de xuño, a parroquia de San Xoán Bautista e San Paio de Albeos organizou un programa de actividades lúdicas, formativas e espirituais para celebrar o 1100 aniversario do martirio do mozo san Paio, que, sendo natural desta parroquia, sufriu martirio con tan só 13 anos por defender a súa fe católica. A celebración da eucaristía solemne presidida polo bispo foi un dos actos centrais desta programación, que finalizaba pola tarde coa proxección do documental «San Pelagio».
San Paio naceu ao redor do ano 911-912 en Albeos (Crecente). Era sobriño do bispo de Tui, Hermoigio, que foi capturado por Abderramán III (primeiro califa de Córdoba, 922) tras a derrota do rei Ordoño II na batalla de Valdejunquera . A liberdade do bispo foi cambiada por algúns reféns entre os que se atopaba o seu sobriño Pelayo, que contando con dez anos estivo en prisión tres anos e uns meses ata que finalmente foi martirizado ao negarse a converterse á relixión musulmá e por non ceder ás peticións de Abderramán III, fixándose o seu martirio o 26 de xuño do ano 925.
