3/02/2023

,

San Blas
3/02/2023

,

San Blas

Misa de aniversario polo eterno descanso de Antonio Rodríguez

Misa de aniversario polo eterno descanso de Antonio Rodríguez
Foto: Antonio Rodríguez en el Seminario Mayor san José de Vigo | © Xulio Vilarino.

O martes, 10 de xaneiro, ás 11 horas, a parroquia de San José Obreiro e Santa Rita celebra unha misa de aniversario polo eterno descanso do sacerdote Antonio Rodríguez Suárez, que foi párroco desta parroquia viguesa de San José Obreiro e Santa Rita, de con motivo do primeiro aniversario do seu falecemento.

Don Antonio nacera o día 17 de febreiro de 1934 en San Xulián  de Cumbraos  da Coruña do Arcebispado de Santiago de Compostela e foi ordenado sacerdote en Comillas (Cantabria), o día 14 de abril de 1963. Na Universidade Pontificia de Comillas na que estudou, obtivo as licenciaturas en Teoloxía e en Filosofía Eclesiástica licenciándose máis tarde civilmente en Filosofía e Letras (Rama Filosofía Pura).

De regreso á diocese de Tui-Vigo á que pertencía foi nomeado en 1963, coadxutor de San Miguel de Bouzas  e en outubro do ano seguinte destínaselle ao Seminario Menor santo Paio de Tui onde exercerá como  formador, profesor e reitor ata que en 1970 trasládaselle como reitor e profesor do  Seminario Maior San José de Vigo. Entre os numerosos encargos que recibiu foi tamén Delegado Episcopal de Apostolado Seglar; Censor de Libros e Publicacións;  consiliario da Xunta Diocesana de Acción Católica e director da Casa da Igrexa e Residencia Sacerdotal. Desde 1975 e durante moitos anos foi para moitas xeracións o competente director da Escola de Maxisterio da Igrexa «María Sedes Sapientiae»,  así como  o delegado episcopal de Ensino e Catequese. Foi director do Instituto Superior de Ciencias Relixiosas «San Agustín» e desde 1997 cóengo penal da S. I. Catedral. En 1997 nomeóuselle párroco de San Salvador de Teis  e desde novembro de 2005 era párroco de San Xosé Obreiro e santa Rita de Vigo.

Desde a brutal malleira sufrida por don Antonio en outubro do 2016, que lle tivo durante algún tempo en coma inducido e posteriormente imposibilitado de toda actividade normal atado a unha cadeira de rodas, moitos dos seus compañeiros sacerdotes e amigos dicían despois de visitarlle: «é un cura bo, mártir en vida».

Facebook
Twitter
Email
WhatsApp