30/11/2022

,

San Andrés
30/11/2022

,

San Andrés

Os Misioneiros Claretianos celebran o 75 aniversario da súa presenza en Vigo

Os Misioneiros Claretianos celebran o 75 aniversario da súa presenza en Vigo
Foto: Fachada del edificio parroquial | © Parroquia Corazón de María.

A comunidade de misioneiros Fillos do Inmaculado Corazón de María, popularmente coñecidos como  Claretianos en honra ao seu fundador Antonio María  Claret, celebrará o seu 75º aniversario desde a chegada da comunidade á cidade de Vigo en 1947 cunha eucaristía presidida polo bispo de Tui-Vigo,  Mons. Luís Quinteiro, o vindeiro sábado 25 de xuño, ás 12 horas, no templo parroquial do Inmaculado Corazón de María —parroquia que no ano 2020 celebrou o seu Cincuentenario, xunto a outras trece comunidades parroquiais da cidade—.

Desde o pasado xoves, a comunidade comezou o rezo da novena ao Inmaculado Corazón de María, coa predicación de diferentes sacerdotes  claretianos ou diocesanos que traballaron na pastoral da parroquia. A nivel diocesano, ademais da eucaristía do sábado presidida polo bispo, a delegación de Pastoral Xuvenil e Universitaria dedicará a Oración Nova dese mércores para reflexionar sobre o Inmaculado Corazón de María,  intercedendo polas necesidades da comunidade  claretiana da diocese, así como en acción de grazas polo labor que realizaron durante máis de setenta anos.

Historia da comunidade parroquial do Corazón de María

Os comezos da presenza dos  claretianos en Vigo

Os  claretianos tiveran unha comunidade na cidade de Tui desde 1923 a 1929 que, por diversas circunstancias, ten que ser suprimida.

O 16 de xullo de 1947 inaugúrase a primeira comunidade dos  claretianos en Vigo, vivindo dous anos en cálea Piñeiro nº 2. Durante eses anos atenden a capela pública do Colexio Mariano e dedícanse á predicación polas parroquias rurais da Diocese de Tui e da veciña de Santiago e á animación das parroquias e comunidades relixiosas da cidade.

En maio de 1949 trasladan a súa vivenda á  c/ Pizarro, 5 e abren unha capela e unhas salas nos seus baixos para a actividade pastoral. Continúan coa actividade misioneira cara a fóra.

O 21 de abril de 1954 inícianse as obras do proxectado Santuario do Corazón de María segundo os planos do Arquitecto D. Antonio de  Cominges Tapias.

O 17 de xaneiro de 1958 o Señor Bispo D. José López Ortiz bendí solemnemente a cripta do futuro Santuario, que desde entón converterase en lugar de culto a cargo da comunidade de misioneiros. A entrada principal da cripta sitúase na  c/ Nicaragua. Asiste á bendición o  P. Provincial e numerosos  claretianos das comunidades veciñas. Mantéñense as actividades pastorais nos baixos da rúa Pizarro e continúa a actividade misioneira cara a fóra.

A Parroquia do Corazón de María

Nun decreto do 31 de outubro de 1970, o Señor Bispo D. José Delicado  Baeza, erixe a parroquia do Corazón Inmaculado de María, xunto con outras trece da cidade de Vigo. Conforme á normativa de aplicación do Decreto de  erección da as 14 parroquias, o 15 de novembro de 1970 comeza oficialmente a funcionar a Parroquia do Corazón de María, que ten como templo parroquial a cripta do futuro Santuario.

O 3 de xaneiro de 1971 o Señor Bispo inaugura solemnemente a Parroquia, acompañándolle na  concelebración o  P. Provincial, o  P. Robustiano Fernández  Valbuena –primeiro párroco e entón superior da comunidade-, o Superior de  Villagarcía de Arousa e o Secretario do Señor Bispo. En 1974 algúns membros da comunidade comezan a formar parte de modo permanente do equipo sacerdotal que atende a  capellanía do Hospital Almirante  Vierna (máis adiante chamado “Hospital  Xeral”). Previamente realizouse esta atención en diversos períodos, suplindo a ausencia do capelán. A atención dos  claretianos, normalmente con dous sacerdotes, durará ata poucos anos antes do peche do Hospital  Xeral.

O novo complexo parroquial

En 1979 refúgase a idea de edificar o Santuario previsto e decídese a edificación dun templo máis funcional e moderno no lugar que ocupan a cripta e a casa relixiosa. Ao mesmo tempo, proxéctanse amplos espazos pastorais e a vivenda dos relixiosos.

Desde o 19 de febreiro de 1979 ao 2 de xuño de 1982, durante as obras do novo templo, salóns e casa, mantense o culto e a pastoral no baixo da  c/ Caracas, 7. A comunidade vive en dous pisos do mesmo número dese inmoble.

O 2 de xuño 1982 o Señor Bispo D. José Cerviño Cerviño, bendí e inaugura o novo templo, os novos locais parroquiais e a vivenda da comunidade relixiosa.  Concelebran co Señor Bispo o  P. Provincial Mariño Díez, antigo párroco, o párroco do momento,  P.  Eustaquio  Zalacain e un grupo de sacerdotes da cidade, ademais dos  claretianos da comunidade e doutros lugares. A actividade pastoral da parroquia desde entón realizouse nestes espazos.

En 1983 o mesmo Señor Bispo bendí e inaugura o remodelado local chamado “Atardecer” para atención aos maiores da parroquia. A partir dese momento realízanse importantes actividades, tanto dentro do local como fose; durante anos organizaranse excursións por toda Galicia. A actividade mantívose ata o día de hoxe, aínda que cambiando a actividade ao que hoxe chamamos “Punto de encontro”, con talleres dirixidos a este sector da poboación.

Os novos locais permiten desenvolver unha intensa actividade pastoral. O salón parroquial é utilizado frecuentemente para a formación permanente da Diocese. Os salóns énchense de vida cunha catequese intensa de nenos e novos e con diversas propostas de formación de adultos. É particularmente significativa a actividade de Pastoral Xuvenil na década dos 90.

Desde o 24 de febreiro de 2002 ao 15 de febreiro de 2004 celébrase na parroquia a MISIÓN PARROQUIAL animada polo Equipo  Claretiano de  Evanxelización Pastoral de  Almendralejo (Badaxoz). Ten tres fases:  Premisión (desde o 24/02/2002), Misión (17 ao 23 de marzo de 2003) e Post-misión (do 24 de marzo de 2003 ao 15 de febreiro de 2004). Como froito da mesma, remodelase a actividade pastoral, sobre todo a de atención a pobres e inmigrantes e a pastoral con mozas. Grazas ao impulso da Misión e á forza das Asembleas Familiares, é de resaltar a importante presenza de grupos desta parroquia na preparación e celebración do  Sínodo Diocesano do momento.

Claretianos responsables da parroquia

A parroquia está encomendada aos Misioneiros  Claretianos. Toda a comunidade é responsable do seu funcionamento. É o Superior  Provincial quen propón o Párroco e os Vigairos parroquiais ao Señor Bispo. Este, se o cre oportuno, expide o nomeamento. Ao ser todos relixiosos, a mobilidade é significativa. De aí os frecuentes cambios na comunidade  claretiana, cambios que afectan os párrocos responsables da parroquia e aos demais relixiosos. Esta é a lista de párrocos da Parroquia do Corazón de María (todos Misioneiros  Claretianos) ata o presente, que xunto coa comunidade  claretiana, en particular, cos sucesivos Vigairos Parroquiais, animaron a vida da parroquia desde a súa fundación:  P. Robustiano Fernández  Valbuena (1970-1971),  P. José Antonio Valderrama Álvarez (1971-1974),  P. Mariño Díez García (1974-1980),  P.  Eustaquio  Zalacain  Arrúe (1980-1995),  P. Manuel A. Martínez Rubín (1995-2001),  P. Jesús Pérez Bermúdez (2004-2008),  P. Anxo Mª  Cabezón Palacios (2008-2013) e  P. Alfredo García Fernández (2001-2004 e 2013- actualidade).

Máis información sobre os Misioneiros Claretianos

Esta comunidade misioneira de Vigo pertence á Provincia  Claretiana de Santiago que agrupo a un bo número de misioneiros residentes en España e que, á súa vez, sostén a presenza da Congregación en parte de Rusia, en París e en  Zürich —nestes dous últimos casos, ao servizo dos inmigrantes de fala española—. Nada en 2007 como resultado da unión de tres antigas provincias  claretianas, hoxe formamos a Provincia uns 280 Misioneiros repartidos en 37 comunidades. O noso servizo pastoral exprésase a través de 16 parroquias urbanas, 4 núcleos de parroquias rurais, 7 igrexas non parroquiais, 7 colexios de ensino, 2 colexios maiores, un complexo de relevancia internacional ao servizo da vida consagrada (que inclúe dous centros de ensino superior), varias revistas, unha editorial, varias casas de convivencias e exercicios, algunhas páxinas web, as dúas Misións de Fala Española e varios equipos e secretariados de animación pastoral (Fe-Cultura, Laicos-Familia, Pastoral Infantil Xuvenil Vocacional, Solidariedade e Misión…). A Provincia mantén, ademais, unha relación moi estreita coa Fundación  Proclade, con numerosas delegacións.

Facebook
Twitter
Email
WhatsApp